Historia poznawanych miejsc
"Szeroko widzę!" Tak, według legendy, miał powiedzieć książę pomorski, rozglądając się po okolicy. Według językoznawców ta wersja powstania nazwy miejscowości nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Profesor Breza, językoznawca z UG, w swej książce "Nazwy miejscowości gminy Sierakowice" wywodzi nazwę Sierakowic z nazwy patronimicznej (powstałej od imienia właściciela ) "Sierak". Imię to (skrócone lub spieszczone) powstało od pełnego imienia "Sirosław" (siry-szary). Tak więc wieś zawdzięcza swą nazwę dawnemu właścicielowi tych ziem. Nazwy miejscowości zdradzają działalność człowieka na danym obszarze. I tak, np. wieś Szklana zawdzięcza swą nazwę istniejącej tutaj hucie szkła. Smolnicy zajmujący się produkcją węgla drzewnego, dziegciu, smoły dali nazwę osadzie Smolniki. Wieś Kamienica Szlachecka była własnością szlachecką (także Pałubice, Puzdrowo, Skrzeszewo i Tuchlino). Poręby, Zarębiska, Jagodowo, Sosnowa Góra to nazwy obrazujące gospodarkę leśną, zaś Jelonko, Srocze Góry, Lisie Jamy mówią o spotykanych na tych terenach zwierzętach.
Ziemie dzisiejszej gminy Sierakowice należały w okresie książąt pomorskich (do r. 1308) do kasztelanii chmieleńskiej (siedziba gminy Sierakowice wspomniana jest dopiero pod koniec XIV w). Od czasu zajęcia Pomorza Gdańskiego (w 1308 r.) przez Krzyżaków do wójtostwa w Mirachowie. W okresie Rzeczypospolitej szlacheckiej (1466-1772) do starostwa mirachowskiego. Po zajęciu przez Prusy w r. 1772 Pomorza Gdańskiego, a samego Gdańska w czasie II rozbioru Polski w 1793 r. okręg sierakowski wszedł do nowej prowincji Prusy Zachodnie. W wyniku nowego podziału administracyjnego Prus Zachodnich od 1 VII 1818 r. zaczął funkcjonować powiat kartuski, do którego weszły też tereny obecnej gminy Sierakowice. Struktura powiatowa przetrwała do roku 1975, gdy w Polsce zlikwidowano powiaty, i odtąd gmina Sierakowice podlegała bezpośrednio Urzędowi Wojewódzkiemu w Gdańsku. Od 1 I 1999 r. gmina Sierakowice wchodzi do powiatu kartuskiego, który jest częścią województwa pomorskiego.
W samej miejscowości Sierakowice znajduje się zabytkowy kościół p.w. św. Marcina - najstarszy zabytkowy obiekt sakralny w całej gminie. Część drewniana kościoła pochodzi z lat 1820-1822, część murowana z 1903 r. Wewnątrz można podziwiać 6 ołtarzy z przełomu XVIII i XIX w.
Wieś posiada własny herb, który zaprojektował mieszkaniec Sierakowic, Marek Fryt. Na niebieskim tle złota litera S, na niej pół orła i pół gryfa w złotej koronie ze złotymi szponami. Herb symbolizuje przynależność gminy Sierakowice zarówno do Polski jak i do Kaszub, co podkreślił ks. Bernard Sychta, autor słownika kaszubskiego : "Kaszuby nie należą do Polski, Kaszuby są Polską".
Ziemie dzisiejszej gminy Sierakowice należały w okresie książąt pomorskich (do r. 1308) do kasztelanii chmieleńskiej (siedziba gminy Sierakowice wspomniana jest dopiero pod koniec XIV w). Od czasu zajęcia Pomorza Gdańskiego (w 1308 r.) przez Krzyżaków do wójtostwa w Mirachowie. W okresie Rzeczypospolitej szlacheckiej (1466-1772) do starostwa mirachowskiego. Po zajęciu przez Prusy w r. 1772 Pomorza Gdańskiego, a samego Gdańska w czasie II rozbioru Polski w 1793 r. okręg sierakowski wszedł do nowej prowincji Prusy Zachodnie. W wyniku nowego podziału administracyjnego Prus Zachodnich od 1 VII 1818 r. zaczął funkcjonować powiat kartuski, do którego weszły też tereny obecnej gminy Sierakowice. Struktura powiatowa przetrwała do roku 1975, gdy w Polsce zlikwidowano powiaty, i odtąd gmina Sierakowice podlegała bezpośrednio Urzędowi Wojewódzkiemu w Gdańsku. Od 1 I 1999 r. gmina Sierakowice wchodzi do powiatu kartuskiego, który jest częścią województwa pomorskiego.
W samej miejscowości Sierakowice znajduje się zabytkowy kościół p.w. św. Marcina - najstarszy zabytkowy obiekt sakralny w całej gminie. Część drewniana kościoła pochodzi z lat 1820-1822, część murowana z 1903 r. Wewnątrz można podziwiać 6 ołtarzy z przełomu XVIII i XIX w.
Wieś posiada własny herb, który zaprojektował mieszkaniec Sierakowic, Marek Fryt. Na niebieskim tle złota litera S, na niej pół orła i pół gryfa w złotej koronie ze złotymi szponami. Herb symbolizuje przynależność gminy Sierakowice zarówno do Polski jak i do Kaszub, co podkreślił ks. Bernard Sychta, autor słownika kaszubskiego : "Kaszuby nie należą do Polski, Kaszuby są Polską".
